Civic Groups Report ‘Evidence Of Election Fraud

A coalition of Armenian civil society organizations claimed on Wednesday to have obtained evidence that at least several hundred ballots were cast in place of citizens who did not vote in the April 2 parliamentary elections.

The Citizen Observer grouping, which deployed over 3,000 election observers, began scrutinizing on Tuesday the nationwide lists of all Armenians who took part in the vote, according to the Central Election Commission (CEC).

Publication of those signed lists was one of several major anti-fraud amendments to the Electoral Code enacted last fall in line with an agreement reached by the Armenian government and the opposition. Another amendment led to the introduction of electronic voter authentication devices in all polling stations. These measures were meant to prevent multiple voting by government supporters.

In the run-up to the elections, the Citizen Observer asked Armenians who did not plan to vote or live abroad to register on its website so that in can verify whether other people voted illegally on behalf of them. According to Tigran Yegorian, a Citizen Observer legal expert, around 10,000 such citizens responded to the appeal.

“We have compared data from only about 100 of the 2,009 precincts and found that there was voting in place of 800 of the 10,000 people who declared their non-participation in the elections beforehand,” Yegorian told RFE/RL’s Armenian service (Azatutyun.am). This number may well increase as the Citizen Observer is continuing to examine the lists, he said.

Yegorian also said that several other people have personally informed civic activists that they or their relatives did not vote but are shown by the official documents to have cast ballots.

Shushan Davtian, a 20-year-old woman currently studying in Europe, also looked at the lists posted on the CEC website and found that someone else forged her signature and voted in her place. “Frankly, I was very surprised,” she told RFE/RL’s Armenian service (Azatutyun.am) by phone.

Davtian suggested that officials in her precinct in Yerevan’s Avan district may have known that she will not be in Armenia on election day.

The CEC did not immediately respond to the Citizen Observer claims.

Under the Electoral Code, all complaints relating to suspected multiple voting had to be submitted to the commission by Wednesday morning. Yegorian said the Citizen Observer could not meet that deadline because the CEC delayed the publication of the signed lists by several hours on Tuesday. The commission should therefore agree to consider a formal complaint that will be lodged by the civic groups later this week, he said.

Western election observers and Armenian opposition parties and blocs did not report significant cases of multiple voting in Sunday’s elections. The opposition forces also did not allege serious irregularities in the post-election voter lists as of Wednesday evening.

Dashnaktsutyun Reports Vote Irregularities

The Armenian Revolutionary Federation (Dashnaktsutyun), President Serzh Sarkisian’s junior coalition partner, expressed concern at serious irregularities which it said were committed in two Armenian provinces during Sunday’s parliamentary elections.

Aghvan Vartanian, a leader of the party, singled out voting in Chambarak, a small town in the northeastern Gegharkunik province, and some parts of the central Aragatsotn province. He said he appealed to the head of Armenia’s Central Election Commission and Prosecutor-General Artur Davtian.

Vartanian was particularly concerned about the situation in Chambarak. He claimed that government loyalists forced proxies of Dashnaktsutyun and opposition parties and blocs running in the elections to leave local polling stations.

Vartanian also reported open voting, a “fairly chaotic situation” and even scuffles in some Aragatsotn villages. He blamed them on a local election candidate of the ruling Republican Party of Armenia (HHK).

Armenia - Dashnaktsutyun leader Aghvan Vardanyan at a news conference in Yerevan, 2Apr2017

An RFE/RL correspondent visited a polling station in Chambarak, witnessing groups of suspicious men standing inside and just outside it. One of those men held a stack of papers which he described as ballot samples. He refused to identify himself and hastily walked away when approached by the reporter.

Another man was writing something in a notebook that seemed to contain the names of voters. He too refused to identify himself or explain his actions.

The chairwoman of the local precinct election commission, Karine Grigorian, denied the presence of any unauthorized personnel there. Still, she told some of those men to leave the polling station moments after noticing the reporter.

Groups of unknown individuals, some of them transporting and guiding voters, were also a fixture outside polling stations across Gyumri, the country’s second largest city. One woman, who is known as a supporter of a local HHK candidate, admitted “bringing people to the elections” when she spoke to RFE/RL’s Armenian service. “And I’m now going to bring in more of them,” she said.

Arus Hovannisian, a Gyumri candidate of Gagik Tsarukian’s bloc, angrily argued with members of a local precinct commission after alleging “carousel voting” by citizens presumably bribed by the HHK. The election officials denied the claims.

Opposition parties and independent election monitors reported hundreds of mostly procedural violations throughout the voting. The vote-monitoring group Citizen Observer said most of the violations witnessed by its activists across the country involved breaches of the secrecy of the ballot and pressure exerted on voters.

In a statement issued two hours before the closure of the polls, Levon Ter-Petrosian’s opposition Congress-HZhK alliance similarly alleged “widespread” open voting. In some cases, it said, election officials or other government backers “stood behind polling booths and watched voters.”

Meanwhile, the Office of the Prosecutor-General said it has looked into more than 1,300 media and opposition reports of irregularities as of 6 p.m. local time and instructed the police and other law-enforcement bodies to investigate 226 of them. It said in most of those cases there was alleged multiple voting, vote buying, open voting, and obstruction of the work of journalists, observers and candidate proxies.

In a separate statement, the prosecutors said they told the Investigative Committee to consider launching criminal proceedings against a village mayor in Gegharkunik who was accused of “guiding” voters and ordering a violent attack on a proxy.

Ruling Party Downplays Vote Buying

The ruling Republican Party of Armenia (HHK) on Wednesday admitted that vote bribes were distributed during the weekend parliamentary elections but insisted that they did not significantly affect the vote results.

Eduard Sharmazanov, the HHK spokesman, argued that the elections did not spark opposition demonstrations. He also emphasized the fact that the United States and the European Union gave largely positive assessments of their conduct. “No votes were stolen,” he told RFE/RL’s Armenian service (Azatutyun.am).

Asked about reports of widespread vote buying, Sharmazanov said: “I can’t exclude that, if everyone talks about that. I haven’t come from the Moon. I won’t be an honest person if I say ‘of course nothing happened.’ If everyone says it, then it’s not a ghost, there is some truth in it.”

The official insisted, however, that the illegal practice did not have a “substantial impact on the election results” that that gave a landslide victory to the HHK. “Secondly, the overwhelming majority of reports about vote irregularities were false alerts,” he said.

“Thirdly, for the first time in 10-15 years people have not taken to the streets [to protest election results,]” Sharmazanov went on. “This means that the public accepts the results. This is a legitimate election.”

Armenia - Eduard Sharmazanov, spokesman for the ruling Republican Party, at a news conference in Yerevan, 15Feb2017.

In their preliminary report released on Monday, Western observers mostly deployed by the OSCE said although “fundamental freedoms were generally respected” Sunday’s vote was “tainted by credible information about vote-buying, and pressure on civil servants and employees of private companies.” But they did not report significant instances of multiple voting or ballot stuffing.

The U.S. and the EU echoed the findings of the OSCE-led mission, while cautiously praising the overall conduct of the polls on Tuesday. The EU foreign policy chief, Federica Mogherini, said through a spokesperson that the official results reflect “the overall will of the Armenian people.”

The Armenian opposition parties and blocs say that the HHK retained its control of the parliament thanks to vote buying and abuse of government resources. But none of them has urged supporters to take to the streets.

Ավետյանի, Բուդաղյանի գործերը կաթիլ-կաթիլ բաժակն են լցնում

Շուրջ երկու տարի առաջ ԱԺ նախկին պատգամավոր Ռուբեն Հայրապետյանին պատկանող «Հարսնաքար» ռեստորանային համալիրում տեղի ունեցած միջադեպը խլեց զինվորական բժիշկ Վահե Ավետյանի կյանքը, ողբերգությունը մեծ արձագանք գտավ հանրության մեջ: Մեծաթիվ քաղաքացիներ փողոց դուրս եկան՝ բողոքելով զինվորական բժշկին և նրա ընկերներին անմարդկային ծեծի ենթարկելու համար, ստեղծվեց «Վահե Ավետյան» հասարակական շարժումը: 

Առաջիկայում կհրապարակվի մեկ տարուց ավել ձգվող Ավետյանի գործով  դատավճիռը, և դրա վերաբերյալ առկա հոռեստեսական կանխատեսումների ֆոնին շատերի մոտ հարց է առաջանում, թե արդյո՞ք ազդեցություն ունեցավ սկզբնական փուլում իրականացված բողոքը: 

«Բացարձակ հոռետեսներին ես կառաջարկեի այս ամենին այլ դիտանկյունից նայել: Նկատենք, որ  ոչ միայն Ռուբեն Հայրապետյանն ու նրա շրջապատը, այլ նաև ամբողջ օլիգարխիան իր «ախրաննիկային» կամ ուկրաինական բառով՝ «տիտուշկեքի» դասով ավելի զգուշավոր են դարձել իրենց վարքուբարքով, քան այն, ինչ կար մինչև Ավետյանի դեպքը»,- մեզ հետ զրույցում ասաց «Վահե Ավետյան» հասարակական շարժման նախաձեռնող խմբի անդամ Գարեգին Չուգասզյանը: 

Վերջինս վստահություն հայտնեց, որ չնայած արվեց ամեն ինչ, որպեսզի ժողովրդի մեջ թուլացվի ցավի ու արժանապատավության,  վիրավորանքի զգացողությունը, այդուհանդերձ, դա չհաջողվեց: 

«Իհարկե, հոգեբանական նույն լարվածությունը երկար ժամանակ պահպանել հնարավոր չէ, անգամ, պատերազմի ժամանակ մարդը նույն լարվածությունը պահպանել չի կարող: Սակայն ես չէի ասի, թե կատարվածը դարձավ սովորական բան, այլ՝ ճիշտ հակառակը: Մենք կարող ենք նկատել, որ այդպիսի դեպքերի քանակը նվազել է»,- ասաց Չուքասզյանը, ով ակտիվորեն հետևում էր նաև գործի դատավարության ընթացքին և խոսելով այդ մասին՝ ասաց, որ դեռևս հետաքննության փուլում արդեն պարզ էր, թե ինչ պատվեր է իջեցվել վերևից, և ինչ ուղղություն է ստանում գործի ընթացքը: 

«Հիմնական խնդիրն էր ամեն կերպ անջատել թիկնապահներին Ռուբեն Հայրապետյանից: Երկրորդ պատվերն էր՝  ամեն ինչ անել այդ մարդկանց պատիժը հնարավորինս մեղմացնելու համար: Հետաքննության ժամանակ առկա բացահայտ խախտումները ուղղելուն միտված  միջնորդություններին որևէ անդրադարձ չեղավ, և այս ամենը խոսում էր այն մասին, որ բուն դատավարության գործընթացը պետք է դակիչ մարմնի ֆունկցիա ունենա:» 

«Հարսնաքարի» սեփականատեր Ռուբեն Հայրապետյանը «Նուվել դ՛Արմենի Մագազին» պարբերականին տված հարցազրույցում սպառնալիքներ և մեղադրանքներ  էր տեղացել Գարեգին Չուքասզյանի և «Վահե Ավետյան» նախաձեռնող խմբի մի քանի այլ անդամների հասցեին, որից հետո վերջիններս զրպարտության մեղադրանքով հայցեր էին ներկայացրել դատարան, սակայն դրանք մերժվեցին: Անդրադառնալով այս հայցերին՝ Գարեգին Չուքասզյանն ասաց, որ իրենք  դատական հայցերով հանդես եկան միայն այն պատճառով, որ ցույց տան դատական համակարգի ողջ սնանկությունը: 

«Ակնկալիքներ այդ համակարգից չկային, և ես շատ կզարմանայի, եթե մեր դատական համակարգը ակնհայտ զրպարտությունը որևիցե ձևով պատժեր:» 

Ավետյանի գործի ունեցած ազդեցության, ստեղծվելիք քաղաքացիական տրիբունալի և Մաքսային միության ակնկալվող հեռանկարների մասին էլ ծավալվեց մեր հետագա զրույցը Գարեգին Չուգասզյանի հետ: 

«Հարսնաքարի» դեպքից հետո օլիգարխիայի որոշակի զսպվածության՝ ձեր նշած միտմանը, կարծես, հակադրվում է  Բուդաղյանների միջադեպը, որը հաջորդեց Ավետյանի դեպքին:  

Լիսկայի կամ Վարդան Ղուկասյանի նմանները համակարգի առավել օդիոզ կերպարներն են, Բուդաղյաններինը բացառիկ դեպք էր, նախկինում մենք անընդհատ էինք լսում նման դեպքերի մասին: 

Հիմա ոչ թե վերացել է անպատժելիության մթնոլորտը, այլ, կարծես, իրեն մի պահ զսպել է, որ տեսնի, թե այս պրոցեսն ինչով է վերջանում: Այն երկուհազարանոց «ախրաննիկային» գվարդիան, որ առաջացել է Հայաստանում, ականջի պոչով հետևում է Ավետյանի գործընթացին, և դա որոշակի զսպվածություն է մտցրել: Կարող ենք ասել, որ շատ մարդիկ չեն ծեծվել կամ սպանվել հենց սրա պատճառով և չէի ցանկանա, որպեսզի թերագնահատվեր այն մարդկանց աշխատանքը ովքեր այսքան ժամանակ իրենց վերահսկողության տակ  են պահել Ավետյանի գործը: 

Ես վստահ եմ, որ Ավետյանի, Բուդաղյանի և այլ գործեր կաթիլ-կաթիլ բաժակն են լցնում, և մեր դերը բաժակը ստեղծելու մեջ է, որ բողոքը ոչ թե փոշիանա, այլ հավաքվի:  Ոչ ոք չի կարող ասել, թե որն է լինելու վերջին կաթիլը, դա կարող է շատ անսպասելի դեպքի հետ կապ ունենալ, ինչպես Թունիսում: Հիմա, մեր երկրի թե հարավում, թե հյուսիսում հրդեհներ են, և դրանք չեն կարող ազդեցություն չունենալ մեզ վրա:  Պետք է անենք ամեն ինչ մեզանում  արագ, կազմակերպված ըմբոստության իրականացման  համար՝ խուսափելով քաոտիկ վիճակից: 

Ավետյանի գործով ամբաստանյալների պահվածքը այնպիսին է, որ իրենք, կարծես, պատահականության զոհ են, նույնիսկ հասարակությանն են մեղադրում կատարվածը մեծ խնդիր դարձնելու մեջ: 

Իհարկե, կա անհատական մեղքի զգացողության խնդիրը, և զղջումը անձնական հարց է: Գործը, իհարկե,  ունի բարոյական կոնտեքստ, բայց մեր խնդիրը իրավականն է ու իրավաքաղաքական գնահատականը: 

Արդարադատական համակարգն ակնհայտորեն չի գործում Հայաստանում, և դա նման է նրան, որ քաղաքում մարդասպան մանյակներ կան: Հասարակությունը չի կարող հանգիստ ապրել, եթե նրանք չեն մեկուսացվում իրենից: Հիմա հասարակության ակտիվ մասը իր գործունեությամբ սկսում է ինքնակազմակերպել, սա ևս Ավետյանի գործի դրական ազդեցություններից մեկն է: 

Ավետյանի գործով վերջին նիստին տուժող կողմը քաղ. հայց ներկայացրեց բարոյական և նյութական վնասի փոխհատուցման համար, սա հակառակ կողմից որոշակի ծաղրական արձագանքներ առաջ բերեց: 

Այն ցավը, որ  պատճառվել է Ավետյանի ընտանիքին իրենց ուղեկցելու է մինչև կյանքի վերջ և սա որևէ նյութական միջոցով փոխհատուցել հնարավոր չէ: Սակայն Ավետյանի  զավակները ապրելու են նյութական աշխարհում և այդ աշխարհում պետք է փոխհատուցում լինի ու սրանք պետք չէ հակադրել իրար: Այն դիրքորոշումը, որ նյութական փոխհատուցումը բարոյազրկում է տուժած կողմին, խոսում է այդ դիրքորոշումը ծաղրողի բարոյազրկվածության մասին: 

Մենք ի սկզբանե գիտեինք այն սահմանը, որից այն կողմ չի անցնի դատարանը և հիմա մենք մոտենում ենք այդ կետին: Ինչպես և հայտարարել էր «Վահե Ավետյան քաղաքացիական շարժումը»՝ գործը դատարանով չի ավարտվելու, այլ ստեղծվելու է քաղաքացիական տրիբունալ, քանի որ եթե մենք գիտակցում ենք, որ կա բռնակալական համակարգ, ուրեմն դրանում չի կարող լինել արդարադատություն: 

Քաղաքացիական տրիբունալը չի՞ ունենալու միայն սիմվոլիկ նշանակություն: 

Ո՛չ, խոսքը անցումային արդարադատության մասին է: Երբ հասարակության մեջ կա արդարադատության դեֆիցիտ, ապա հնարավոր է երկու ելք. կամ վենդետտա, այսինքն ինքնադատաստան, կամ անցումային արդարադատության համակարգ, մինչև երկրում բռնակալությունը կվերացվի: 

Այս մարմինը արձակելու է իրավիճակի քաղաքական-իրավական գնահատականներ և կայացնելու է վճիռ:  Սակայն վճռի կատարաումը հետաձգվելու է մինչև իշխանափոխություն:  Հասարակական օստրակիզմը բոլոր դեպքերում աշխատում է: Այսինքն կեղծ արդարադատական համակարգում աշխատողները չեն կարող նույնքան հանգիստ լինել, որ չկա վերահսկողություն: Նրանք էլ լավ գիտեն, որ սա անկայուն վիճակ է, և երբ նրանց անունները մտցվեն սև ցուցակի մեջ, ապա նրանք իրենց գործը նույն հանգստությամբ չեն կարողանա անել, և ամբողջ համակարգը որոշակիորեն զսպված վիճակում է լինում: Ի վերջո՝ պատիժ պետք է լինի, սակայն դա ոչ թե ինքնադատաստանի արդյունքում է լինելու, այլ հանցագործության կոծկման՝ հասարակության կողմից  գիտակցվածության հետևանքով: 

Փաստորեն, մենք գնում ենք դեպի Մաքսային միություն, չկա՞ վտանգ, որ ՄՄ մտնելուց հետո մարդու իրավունքների հարցում հետընթաց կարող է լինել: 

Մենք ոչ թե գնում ենք, այլ մեզ փորձում են տանել դեպի ՄՄ, ժողովուրդն այդ որոշմանը կողմ հանդես չի եկել, դա հակասահմանադրական քայլ է: 

Կա գերի, որ գիտակցում է իր գերված վիճակը և կա ճորտ, որ չի գիտակցում: Մեր վերաբերմունքը մեր վիճակին միշտ մեզնից է կախված, կան բաներ, որ մեր ուժերի սամանից դուրս են, բայց կարելի է ունենալ ազատատենչ ոգի և չհամաձայնել այն ամենի հետ, ինչ քո հետ կատարվում է և պայքարել դրա դեմ:  

Մեզ մոտ Մաքսայինի դեմ մեծ բողոքներ չեղան: 

Եթե մենք մեծամասնության կարծիքը նայեինք 1987 թ.-ին, ապա այդ ժամանակ Հայաստանի բնակչության մեծ մասը, թերևս, չգիտեր՝ որտեղ է Արցախը և ոչ էլ եղել էր այնտեղ: Փոքրամասնությունը տեղեկացրեց և արթնացրեց մեծամասնությանը: 

Հենց 1980-ականների փորձն է ինձ լավատեսության մղում, ամբողջ ժողովուրդը չի մի անգամից որոշում կայացնում, սկզբում առավել գիտակից ու կրթված մասն է անում այդ գործողությունը: 

ՄՄ-ի այլընտրանքը արևմտյան կողմնորոշումն  է համարվում, սակայն Ուկրաինական փորձը ցույց տվեց, որ արևմտյան կողմից գործողությունները խիստ դանդաղ են ու անորոշ: 

Ուկրաինական փործը ցուց տվեց, որ բռնակալությունից ազատագրման խնդիրը պետք է լուծել քայլերի հետևյալ հաջորդականությամբ. 

1) վարչախմբի հեռացում, 

2) ժամանակավոր կառավարում, 

3) արտահերթ ընտրություններ: 

Իսկ ինչ վերաբերվում է արևմուտք-արևելք կողմնորոշմանը, ապա սառը պատերազմի շրջանից կա «ֆինլանդացում» եզրը, որը օգտագործվում էր ցույց տալու համար Ֆինլանդիայի հատուկ դիրքը երկու բլոկերի նկատմամբ, սառը պատերազմի ողջ ընթացքում Ֆինլանդիան բարիդրացիական հարաբերություններ ուներ երկու բլոկերի հետ, սակայն ոչ մեկի անդամն էլ չէր: Կարծում եմ «ֆինլանդացման» տարբերակը ճիշտ է ոչ միայն Ուկրաինայի, այլ նաև Հայաստանի համար: 

Վիճակագրական ծառայության երեկ հրապարակած «ՀՀ մարզերը և Երևան քաղաքը թվերով» հերթական զեկույցում բերվել են ՀՀ մարզերի բնակչության թիվը:

«Հայկական ժամանակ» օրաթերթը գրում է, որ ըստ այդմ, մարզերում բնակչությունը 1 տարվա ընթացքում նվազել է 3-17 տոկոսով:

Այսպես. Արագածոտնի մարզի բնակչությունը այս մեկ տարվա ընթացքում նվազել է 10 հազարով կամ 6.9 տոկոսով, Արարատինը՝ 20 հազարով, կամ 7.2 տոկոսով, Արմավիրինը՝ 20.3 հազարով կամ 7 տոկոսով, Գեղարքունիքինը՝ 7.5 հազարով, կամ 3 տոկոսով, Լուոու մարզինը՝ 47.5 հազարով, կամ 17 տոկոսով, Կոտայքինը՝ 28 հազարով կամ 10 տոկոսով, Շիրակինը՝ 31 հազարով կամ 11 տոկոսով, Սյունիքինը՝ 11 հազարով կամ 7.3 տոկոսով, Վայոց Ձորինը՝ 4 հազարով կամ 6.9 տոկոսով, Տավուշինը՝ 6.5 հազարով կամ 5 տոկոսով: Երևանի բնակչությունն այդ ընթացքում նվազել է 61 հազարով, կամ 5.4 տոկոսով:

Հոդվածն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Հայկական ժամանակ»-ի այսօրվա համարում:Նյութի աղբյուրը ` http://newsbook.am/?21029&l=am/

Հայաստանում 3-ից 2-ն ուզում է արտագաղթել

Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ արտագաղթի հիմնական պատճառներից մեկը մեր երկրում դասակարգային լարվածությունն է։

«Բնակչության 46 տոկոսը, եթե հնարավորություն ունենար, կարտագաղթեր»,- հետազոտության տվյալները «Այ Փի ԷՍ Սի» Քաղաքական և Սոցիոլոգիական Խորհրդատվությունների Ինստիտուտի անցկացրած սոցհարցումների արդյունքն է։
Այսօր «Արտագաղթի հոգեբանությունը» թեմայով գիտաժողովի ժամանակ սոցիոլոգիական գիտությունների թեկնածու Սամվել Մանուկյանը ներկայացրեց Հայաստանի բնակչության արտագաղթի պատճառները. «Հասարակության 80 տոկոսը Հայաստանից մեկնում է սոցիալ- տնտեսական պատճառներով, հարցվածներից 3-ից 2-ը գնալու ցանկություն ունի։ Արտագաղթին խթանում է այն, որ մեր երկրում դասակարգային լարվածություն կա», - ավելացրեց Մանուկյանը։
Հայաստանում արտագաղթը կանխելու համար Սամվել Մանուկյանը հետևյալ քայլերն է առաջարկում. «Զարգացնել երկրի որակական տնտեսությունը, պետք է կանխել մեծահարուստների և իշխանությունների օրենքն իրենց սեփական շահերին ծառայեցնելու պրակտիկան»։
Տնտեսական գիտությունների թեկնածու Կառլեն Խաչատրյանը ներկայացրեց Հայաստանի բնակչության արտագաղթի հակվածության գործոնի իր վերլուծությունը. «Թյուր կարծիք է, թե երկիրը լքած մարդու համար արտասահմանում ամեն ինչ լավ է, ամեն ինչ գունավոր է»: 
Ըստ նրա, մեկնում են միջին տարիքի տղամարդիկ, և այս դեպքում կրթական մակարդակը արտագաղթի միտումների վրա որևէ ազդեցություն չունի. «Աշխատավոր ուժն աշխատանք ունենալու հույսով մեկնում է՝ անկախ կրթությունից»։ 
Նրա խոսքերով՝ թե աշխատանք ունեցողները, թե չունեցողները ցանկություն ունեն լքել երկիրը: Իսկ ներգաղթողների պարագայում երկրում աշխատանք ունեցողներն այլեւս չեն ցանկանում մեկնել»:

Մեկ տարվա ընթացքում Հայաստանի մշտական բնակչությունը նվազել է 265 հազարով.

Հայաստանի  բնակչությունը գնալով նվազում է, և այդ փաստը երևում է անգամ պաշտոնական վիճակագրությամբ։ Այս մասին գրում է «Ժողովուրդ» թերթը և հավելում. «Օրերս ՀՀ ազգային վիճակագրական ծառայության հրապարակած «ՀՀ մշտական բնակչության թվաքանակը 2013թ. հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ» զեկույցի համաձայն՝ Հայաստանի Հանրապետության բնակչության թիվը հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ կազմում է 3 մլն 17 հազար մարդ։ Իսկ ահա մեկ տարի առաջ բնակչության թիվն ավելի շատ էր՝ 3 մլն 282 հազար։ Ասել է թե՝ մեկ տարվա ընթացքում ՀՀ բնակչությունը նվազել է 265 հազարով։ Նշենք, որ հիմնականում նվազել է քաղաքային բնակչության թիվը` 2 մլն 101 հազար 200-ից դառնալով 1 մլն 913 հազար 400»,- գրում է «Ժողովուրդը»: - See more at: http://mardik.am/am